Рэалізацыя праекта міжнароднай тэхнічнай дапамогі “Вандроўка ў этнаказку” ў межах праграмы трансмежнага супрацоўніцтва “Польшча–Беларусь–Украіна на 2007–2013 гг.” працягваецца. Праект сафінансуецца Еўрапейскім Саюзам у межах Еўрапейскага інструмента добрасуседства і партнёрства.

Новымі крокамі праекта сталі чарговыя трэнінгі па этнічнаму турызму, якія адбыліся ў красавіку і маі бягучага года. Зноў дванадцаць спецыялістаў турыстычнай дзейнасці з нашай краіны і Польшчы прынялі ў іх удзел, як на беларускім баку, так і на тэрыторыі Сувальскага рэгіёна. Развіццё гэтай формы дадатковай адукацыі дае магчымасць супрацоўнікам факультэта турызму і сэрвісу назапашваць усё большы досвед у арганізацыі такога кшталту практычных заняткаў. А гэта, у сваю чаргу, дазволіць надалей аптымізаваць адукацыйны працэс для студэнтаў турыстычных спецыяльнасцяў нашага ўніверсітэта.

У перыяд з 6 па 20 жніўня 2012 г. лабараторыяй этнічнага турызму праводзілася студэнцкая практыка, якая была накіравана на азнаямленне з гісторыка-культурнымі каштоўнасцямі і турыстычным патэнцыялам Гродзеншчыны. Практыка мела характар студэнцкага абмену: на Гродзеншчыну прыехалі студэнты турыстычных спецыяльнасцей польскіх вузаў (Беластока, Сувалак, Варшавы), на Сувальшчыну выехала студэнцкая група факультэта турызму і сэрвісу Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы.

Для польскіх студэнтаў праграмма практыкі аказалася надзвычай насычанай. Першыя дні знаходжання ў Беларусі для студэнтаў мелі вялікае значэнне: азнаямленне з культурай і традыцыямі Гродна, «акліматызацыя» ў новым моўным асяроддзі. Удзельнікі практыкі мелі некалькі агульных і тэматычных экскурсій па горадзе, наведалі знакавыя для польскага этнасу месцы: магілу і дом-музей Э. Ажэшкі, музей ў Старым і Новым замках, раён «Новы Свет» і інш.

Да паездкі ў Польшчу я была падрыхтаваная. Па-першае, мой лексікон узбагачаны выразамі «Іле то коштуе» і «Як се маш», па-другое, я даўно і ўсёй душой закаханая ў гэтую краіну. Таму, калі з'явілася магчымасць прыняць удзел у праекце «Вандроўка ў этнаказку», я вызначалася нядоўга.

У Беластоку адразу на вакзале нас сустрэла гід Івона і адзін з арганізатараў праекта Юлія. Па раскладзе адразу нас чакаў сняданак, а пасля – прагулка па горадзе. У Беластоку наша група наведала ўсе выдатныя мясціны, асабліва ўсіх уразіў замак Браніцкіх. З 1749 года, пасля атрымання Беластокам статусу горада, пачынаецца яго росквіт, звязаны з імем гетмана Клемента Браніцкага. Менавіта пры Браніцкім у сярэдзіне XVIII стагоддзя і быў пабудаваны "Падляшскі Версаль" – раскошны палац у стылі барока, вакол якога быў разбіты цудоўны парк. На жаль, палацава-паркавы ансамбль быў разрабаваны і часткова знішчаны ў 1945 годзе, але рэстаўратарам удалося вярнуць яму першапачатковы выгляд.

У межах рэалізацыі праекта міжнароднай дапамогі “Павялічэнне прывабнасці трансмежнага рэгіёна шляхам уключэння этнакультурных рэсурсаў у турыстычную дзейнасць (акронім – “Вандроўка ў этнаказку”) пад эгідай Сувальскай агратурыстычнай палаты адбыліся 5-дзённыя трэнінгі па этнічнаму турызму. Праект фінансуецца Еўрапейскай супольнасцю са сродкаў Еўрапейскага інструмента дабрасуседства і партнерства ў рамках праграмы трансмежнага супрацоўніцтва Польшча – Беларусь – Украіна 2007–2013.

У трэнінгах прымала ўдзел сумесная польска-беларуская група спецыялістаў у галіне турыстычнай дзейнасці абедзвюх краін. Базай навучання была абрана Сувальшчына – геаграфічна і культурна блізкі, а да таго ж турыстычна прывабны для Гродзеншчыны рэгіён.